AFV Club M5A1 Stuart

Beschrijf hier je ervaringen met volledige kits van een militair voertuig

Moderators: Richard Cramer, Jan Peters, rob linssen, Richard Polderman, Marc van Etten

Gebruikersavatar
Martin Dogger
Lid van de Twenot
Lid van de Twenot
Berichten: 4664
Lid geworden op: 18 feb, 2004 18:22
Locatie: Nijverdal
Contacteer:

AFV Club M5A1 Stuart

Berichtdoor Martin Dogger » 3 jul, 2008 10:30

AFV Club M5A1 Stuart "US Light Tank"
Afbeelding

Achtergrond
Eén van de grote gaten die er gevuld kon worden in het bestand van Amerikaanse bouwdozen, is de M3/M5 Stuart tank. In de loop van de jaren zijn de meeste varianten wel op de markt gebracht, maar alle kits lieten eigenlijk wel te wensen over. In 2002 kwam AFV Club met een Stuart V. Een mooie kit, met goede afmetingen en detail die door fans van geallieerd materieel dan ook zeer welkom werd geheten. Het enige nadeel was, dat het een ‘exportneefje’ was. Waar iedereen eigenlijk op zat te wachten, was een eersteklas M5A1.

De M5A1 was de laatste in een lijn van lichte tank van het Amerikaanse leger. De ontwikkeling is helemaal terug te voeren op de Combat Cars van de cavalerie uit 1935, die toen nog bewapend waren met machinegeweren. Na het begin van WO2 bleek al dat dit niet voldoende was, dus een tank met een 37mm kanon werd ontwikkeld. Dit werd de M3 Stuart. Hier werden verschillende varianten van gemaakt, maar het gebruik van een stermotor was een nadeel. De vliegtuigindustrie wilde deze namelijk ook graag hebben.
Een alternatief werd gevonden in de plaatsing van twee Cadillac motoren naast elkaar in een verlengde romp. De voorplaat werd ook aangepast en kreeg daardoor betere bescherming. Deze tank werd gebruikt onder de naam M5. Ondertussen was men ook bezig met doorontwikkeling van de M3 serie, en ook daar werd een schuinere voorplaat geïnstalleerd. Deze M3A3 (Stuart V) werd geleverd aan het Britse leger, en kreeg daarom een grotere toren met achterin een radio. Deze opzet was een stuk beter dan die van de M5, dus de koepel van de Stuart V werd op de M5 romp geplaats. Her resultaat was de M5A1.

Afbeelding

De kit

Na AFV Clubs uitgave van de Stuart V, was een M5A1 in principe een kwestie van tijd. Helaas duurde het een en ander erg lang, maar nu is de kit eindelijk verkrijgbaar. Het is een mooi staaltje modelbouw geworden, en heeft zoals te verwachten was, het een en ander in overeenkomst met de Stuart V kit. Dit geldt voor de wielophanging, de gietramen van de koepel, rupsbanden en detail onderdelen. AFV Club geeft ons een compleet nieuwe romp, en zijwanden voor de koepel. Ook nieuw zijn de decals in de kit en de PE. In de doos zit overigens ook nog een printje van de boxart. Leuk om aan de wand te hangen in je modelbouwkamer.

De wielophanging is goed gegoten, met wat lichte flash op verschillende plekken. Op zich is dit niet verwonderlijk, want de gietramen stammen uit 2002. AFV Club geeft de keuze uit twee verschillende aandrijfwielen, twee soorten loopwielen en twee spanwielen. De behuizingen voor de spanwielen van de M5A1 zijn anders dan die van de Stuart V en dit is door AFV Club goed weergegeven. Alle details van het loopwerk kloppen, hoewel je mischien smeernippels toe zou kunnen voegen. Houd wel goed in de gaten welke opties bij welke decalset horen. AFV Club geeft dit niet aan tijdens de bouw, maar wel bij het gedeelte over markeringen. Van tevoren aan kleine aantekening maken loont de moeite.
De rupsbanden zijn gegoten in zacht vinyl en hebben goed detail voor dit soort rupsbanden. Als je wilt zijn er alternatieven met losse links, waaronder twee sets van AFV Club zelf.

De romp is compleet nieuw zoals gezegd. Vaak wordt deze in een soort kuipvorm geleverd, maar AFV Club heeft alle platen los gegoten. Dezelfde methode is ook daar Tasca toegepast bij hun M4A1 en Vc Firefly. Je bouwt dus zelf de romp, en een goed resultaat begint hier. Alles moet netjes haaks verlijmd worden. De pasvorm is goed, en ook de detaillering is dik in orde. Zowel binnen als buiten zijn klinknagels meegegoten, en ook het ontsnappingsluik heeft detail gekregen. Het lijkt erop dat er een interieursetje aan gaat komen, op dezelfde manier als AFV Club met hun Sturmtiger kit gedaan heeft. Het motorcompartiment heeft de openingen voor de radiatoren, dus wie weet komt er ook een motorset. Houd goed de zijkanten in de gaten, want hier zijn twee vierkanten zichtbaar. Deze horen er niet te zitten, en zijn overblijfsels van het gietproces.

Afbeelding Afbeelding Afbeelding


De bovenromp bestaat uit de buitenste ‘schil’, voorplaat, dak, motordek en de afdekplaten boven de benzinetanks. Opnieuw is de pasvorm goed te noemen. Houd wel alles goed in de gaten want met alle naden kan het zijn dat sommige dingen niet helemaal strak uitgelijnd zitten. Aan de andere kant maakt deze werkwijze het wel een stuk makkelijker om een interieur toe te voegen.
Het belangrijkte kritiekpunt van oudere kits (met name de oude Tamiya versie) was dat de afmetingen niet klopten. Het motordek was een stuk te klein, en was binnen bestaande afmetingen gepropt. AFV Club heeft daarentegen alle afmetingen correct weergegeven. Dit maakt grote chirurgische ingrepen of resin conversies overbodig.
Eén ding waar ik dan weer niet zo gecharmeerd van ben, zijn de losse boutjes die je toe moet voegen bij de roosters aan de achterkant en de transmissiebehuizing. Deze dien je los te schaven van een gietraam. Het is lastig om dat strak te doen, dus een punch and die setje kan handig zijn.
AFV Club laat echter wel zien dat het een goed oog voor detail heeft. De lampbeugels zijn mooi dun gegoten, de loop van MG heeft strak detail, de gereedschappen zijn goed gelukt en dit oog voor detail gaat door tot de correcte uitvoering van de achterlichten. OK, de verschillen hiertussen zijn minimaal maar wel goed weergegeven. Hulde!

De koepel is naar mijn mening het zwakke punt van de kit. Alle detaillering klopt, er is een mooi stukje interieur afgeleverd inclusief radio, sluitstuk en opbergkisten, en AFV Club geeft ons een aluminium loop. Wat is er mis dan? Het past allemaal net iets minder strak dan de romp. De pasvorm is priegelig, om het zo maar te zeggen. Je loopt niet tegen grote problemen aan, maar concentratie is vereist. Let hier vooral ook op de grousers, beugels/krammen voor een betere grip. Deze zijn in twee onderdelen gegoten en erg fragiel. Aan de zijkanten en achterkant van de romp worden deze geplaatst. De rekken hiervoor zijn correct weergegeven.

Markeringen

De markeringsopties zijn gevarieerd. AFV Club geeft de volgende zes opties:
1) 33rd Armored Regiment, 3rd Armored Division, Normandië juli 1944
2) 1st Squadron, 2nd Regt. ‘Chasseurs d’Afrique’, 1re Division Blindé, April 1945
3) Republic of China Army, 1950s
4) 4th Marine Tank Battalion, 4th Marine Division, Saipan 1944
5) 23rd Hussars, 29th Armoured Brigade, 11th Armoured Division
6) 34th Tank Battalion, 5th Armored Division

Opties 1, 3, 4 en 6 heb ik terug kunnen vinden in boeken. Alle zes voertuigen werden geschilderd in Olive Drab (OD). Bij het Britse voertuig geeft AFV Club aan dat het in khaki green geverfd moeten worden, maar Lend Lease voertuigen werden vaak geschilderd in SCC No. 15, de Britse tegenhanger van het Amerikaanse OD.
Er zijn meer mogelijkheden zoals het aantrekkelijke schema dat Amerikaanse voertuigen in Italië soms hadden. Dit bestond uit brede banen van Sand Yellow over de standaard laag OD. Een aantal van de Marine eenheden op Saipan had dunne banen camouflage over hun tanks. Mogelijk was dat gedaan met slecht dekkende witte verf, maar waarschijnlijk was het modder.

Conclusie

Als je dan een stukje achteroverleunt, en de kit nog eens bekijkt, kan ik niet anders doen dan deze van harte aanbevelen. Ik hoef me nu tenminste niet maar met secondelijm en een zaagje te wagen aan een resin ombouwset. De kit is correct qua afmetingen, biedt uitstekende details, heeft een goede pasvorm en is op vele front gebruikt in de oorlog waardoor je genoeg mogelijkheden hebt voor de afwerking. Ik ben erg benieuwd naar de wijze waarop AFV Club deze kit gaat opvolgen.

Terug naar “Modellen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten